Głos jest odbiciem naszych stanów fizycznych i emocjonalnych, bardzo obnaża naszą osobowość. Nie do końca pogodzeni z samym sobą możemy mieć problemy z jego wydobyciem, bo jest on duszą naszego umysłu, ciała. Obnaża prawdziwe „ja” każdego z nas i niczym rentgen prześwietla na wylot wszelkie obawy, pozy, emocje, uczucia. Każdy stan psychofizyczny ma wpływ na brzmienie głosu, dlatego też raz jest on zdecydowany, silny, pełen życia, manifestujący silne „ja”, innym razem słaby, niepewny, chwiejny, matowy. Może odzwierciedlać radość życia bądź smutek, spokój ducha bądź nerwową pogoń za życiem. Może również być szczery,otwarty lub schowany za zasłoną skrywającą prawdziwe cechy naszej natury, wpisane głęboko w materię kwantową ciała. Aparat głosowy to nie tylko krtań i struny głosowe. W pewnym sensie całe ciało uczestniczy w procesie wydobycia głosu i stanowi instrument muzyczny. Ty zaś jesteś muzykiem, który w zależności od umiejętności technicznych poruszy struny z większą lub mniejszą łatwością i wydobędzie tony bardziej lub mniej dźwięczne.

 

Szanowni Państwo!

Czy dziecko z afazją, alalią opóźnionym rozwojem mowy, głuchotą fonematyczną, rozległą dysleksją .....może nauczyć się  języka obcego ? Czy obowiązujący na chwilę obecną przepis prawny zwalniający dziecko z deficytami z nauki tylko jednego języka obcego jest uzasadniony?

Jedna z naszych czytelniczek opisała nam problem swojego syna Bartka. Syn Pani Ani ma zdiagnozowaną afazję. Obecnie uczęszcza do drugiej klasy szkoły podstawowej, posiada wszystkie zaświadczenia i opinie o dysfunkcjach, mimo tego nie został zwolniony z obowiązku nauki drugiego języka obcego. Pani Ania - mama Bartka zatroskana o losy swojego dziecka jest zdania, że nauka języka jej syna z racji afazji jest bezsensowna i przyniesie jedynie  szkodę jej dziecku, które nie potrafi się posługiwać nawet językiem ojczystym. Jako ogólnopolskie Centrum Logopedyczne zostaliśmy poproszeni o ustosunkowanie się do problemu Bartka. Dla dobra Bartka oraz innych dzieci i ich rodzin dotkniętych tym problemem postanowiliśmy udostępnić korespondencję w tej sprawie i poddać ją publicznej dyskusji.

 

Oczywiście uzyskaliśmy na to zgodę rodziców Bartka, a imiona zostały zmienione. Na naszej stronie będziemy publikować informacje o dalszych losach Bartka i jego rodziny. Państwa natomiast ( szczególnie profesjonalistów – praktyków, nauczycieli i oczywiście rodziców ) i  wszystkich innych zainteresowanych problemem zachęcamy do dyskusji na naszym forum . Szczególnie cenne i ciekawe poglądy ( nawet te kontrowersyjne) i opinie będziemy zamieszczać na naszych stronach startowych.

 

 

 Szanowni Państwo!

Największym problemem każdego dziecka z zaburzeniami rozwoju jest brak wczesnej prawidłowej diagnozy, która niestety często nie oznacza wcale natychmiastowego podjęcia terapii lub podjęcie niewłaściwej terapii, co rzutuje na całe życie rozwijającego się małego człowieka. Spośród wielu plag dzisiejszego społeczeństwa dotyczących zaburzeń rozwojowych na plan pierwszy – jako najbardziej dotkliwe wysuwają się: dysleksja i autyzm. Z uwagi na ogromną doniosłość tego zagadnienia i całożyciowe konsekwencje zaniedbań w zakresie wczesnej diagnozy i terapii, przedstawiamy psychomotoryczne rozwojowe osiągnięcia dziecka w przedziale wiekowym od 4 miesiąca życia do 36 miesiąca życia.


Uwaga ! Rozpoczęcie terapii czy stymulacji przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia radykalnie zwiększa tempo i podnosi jakość czynionych postępów z uwagi na fakt największej plastyczności mózgu. Do 3 roku życia dziecko uczy się bowiem 3 najważniejszych umiejętności: chodzenia, mowy i myślenia, które będą fundamentem wszystkich innych umiejętności ( na gruncie tzw. neuronalnych map mózgowych – dop.Jolanta Falana - Kozłowska. ).

Zadaniem każdego terapeuty jest postawienie rzetelnej diagnozy i podjęcie stymulacji lub terapii, aby zapobiec problemom, które pojawią się w przyszłości.

Metoda krakowska to terapia neurobiologiczna opierająca się na wynikach badań neurobiologicznych. Mechanizm tej terapii, opiera się na zjawisku neuroplastyczności mózgu, czyli zmianie reprezentacji korowych w wyniku doświadczeń.  Neuroplastyczność mózgu to nie tylko kompensacja uszkodzonych i zaburzonych funkcji, ale to także zmiany strukturalne. Teoretyczne podstawy badawcze opierają się na językoznawczych teoriach Profesor Marii Zarębiny, dotyczących nabywania systemu językowego przez dzieci oraz rozpadu tego systemu u osób dorosłych. Badania te kontynuują: prof. Jagoda Cieszyńska, dr Marta Korendo, dr Sławka Orłowska-Popek, dr Danuta Pluta-Wojciechowska, dr Mirosław Michalik, mgr Agnieszka Fabisiak-Majcher, mgr Elżbieta Ławczys, mgr Agnieszka Bala, mgr Katarzyna Sedivy, mgr Małgorzata Świstowska, mgr Anna Żywot.
Praca diagnostyczna i logopedyczna urzeczywistnia się w metodzie symultaniczno-sekwencyjnej opracowanej przez prof. Jagodę Cieszyńską. Pod wpływem ćwiczeń prowadzonych podczas terapii neurobiologicznej następuje zmiana odpowiedzi neuronalnych, zmiana reprezentacji korowych oraz przyśpieszenie mielinizacji.